Zomerthema: 'Water en Vuur' Zomerthema: 'Water en Vuur'
Vuur
Vuur is het ene moment levensgevaarlijk - bosbrand, bliksem, oorlogsgeweld - en op het andere moment is vuur onontbeerlijk als warmtebron, energie en licht. 
In overdrachtelijke zin staan we soms in vuur en vlam, of lopen we op z'n minst ergens warm voor. Of we branden van verlangen. Of we zingen uit Taizé: Als alles duister is, ontsteek dan een lichtend vuur, dat nooit meer dooft, een vuur dat nooit meer dooft. 

De bijbelse mens ontstak voortdurend vuur: voor het stoken van de oven, voor het verhitten van ijzer, voor het roosteren van voedsel, als grof wapen tegen de vijand of om onwaardige voorwerpen te vernietigen.
Vuur wordt in de bijbelverhalen ook vernietigend ingezet. In Zacharia gebruikt God bij monde van de profeet vuur als loutering tegen valse herders en profeten. 'Ik zal hen smelten als zilver en zuiveren als goud'.
Vaak houdt de vernietiging door vuur voor de één de bevrijding van de ander in. De eerste geldt dan als machtswellusteling, de ander als slachtoffer. Die gedachte klinkt ook door in Jezus' woorden: Ik ben gekomen om op aarde een vuur te ontsteken, en wat zou ik graag willen dat het al brandde'.

Vuur is de begeleider bij de goddelijke komst en presentie, denk aan de brandende braamstruik waar Mozes geroepen werd. Het vuur is niet de Heer zelf, maar verwijst naar Hem. 

Water
In het laatste bijbelboek kondigt Johannes een nieuwe wereld aan met het beeld: 'en de zee is er niet meer'. Er is in de bijbel niet altijd een scherp onderscheid tussen zee, water, vloed en een rivier. 
Eén van de eerste scheppingsdaden van God was het droogleggen van de aarde en het opeenhopen van het water. Israel wordt door het water van de Schelfzee heen uitgeleid uit de slavernij. Mozes slaat het water uit de rots en dat bleek reddend te zijn. 
Water, je kunt er op spelevaren en je kunt erin verdrinken.

De bijbel kent nogal wat verhalen van mensen in nood op zee: de vissers op zee en Jezus wandelend over het water, allemaal verhalen om vertrouwen te leren.
Jezus zei tegen de vrouw bij de bron: 'Als u wist wat God wil geven, en wie het is die u om water vraagt, zou u Hem erom vragen en dan zou Hij u levend water geven'. 
Hij liet zich dopen in het water van de Jordaan, letterlijk een ondergang en opgang.

Schoon (drink-)water en het gebrek daaraan wordt voor ons allen een realiteit die om maatregelen vraagt. En die zullen onvermijdelijk veranderingen in onze levensstijl met zich mee moeten brengen. Door klimaatveranderingen en toename van overstromingen wordt, net als vuur, ook water een steeds actueler punt in het maatschappelijk debat. 

Bij de tekst van deze inleiding is gebruik gemaakt van C.J. den Heyer en P. Schelling, 'Symbolen in de bijbel'. 
terug
 

Laatste nieuws

 

Buig niet Buig niet

                                                   

'Buig Niet', is de titel van het meest recente boek (2025) van ds. Ad van Nieuwpoort/. Hij noemt het een pamflet. Een oproep om geestelijk weerbaar te zijn.
In het bijzonder in het boek ‘Daniël’, staan teksten waarmee de Bijbel ons meer weerstand biedt dan drones en raketten, aldus ds. Van Nieuwpoort.  Zondag 8 februari a.s. is hij gastpredikant in de Grote Kerk in de vestingstad. Teksten uit de Bijbel uit het boek 'Daniel' staan centraal. U/jij bent van harte uitgenodigd de viering mee te maken. Welkom!

lees meer »
 
Kerkbalans 2026 Kerkbalans 2026

                                                                      

Wat betekent kerk-zijn voor u?
Voor de éėn is dit samen de eredienst vieren, luisteren naar Gods woord en elkaar ontmoeten. Voor de ander is dit dienstbaar zijn en naar elkaar omzien. Voor iedereen is het dus anders. Over éėn ding zijn we het met elkaar eens. De kerk is een plek waar we mogen delen in geloof, hoop en liefde. Kortom: de kerk doet ertoe. Geef vandaag voor de kerk van morgen, ook uw bijdrage doet er toe. 

 

 
Vasten en de aarde Vasten en de aarde

 

                           

Vasten — of het nu de Ramadan, de Veertigdagentijd of Jom Kipoer betreft — herinnert ons eraan dat de mens niet leeft van brood alleen.
In al deze tradities is vasten een oefening in zelfbeheersing, afhankelijkheid en bescheidenheid. Tegelijkertijd is het een moment om stil te staan bij onze
plaats binnen de schepping.
I
Hoe kunnen religieuze rituelen ons helpen anders om te gaan met overvloed, schaarste en verantwoordelijkheid voor ons gemeenschappelijke huis, de
aarde? Is zorgen voor de aarde niet hetzelfde als zorgen voor elkaar? Het rondetafelgesprek in De Sloep donderdag 5 februari jl. maakte indruk op de aanwezigen. Er werd kennis gedeeld over de vastentradities in verschillende geloofsgemeenschappen. Vooral de betekenis daarvan voor het dagelijks leven anno 2026 kreeg op allerlei manieren aandacht. Kortweg: een betekenisvolle avond.

 

lees meer »