Vredesgroet Vredesgroet
                                                                  

Naarden in de Tweede Wereldoorlog
Tijdens de Tweede Wereldoorlog was de houding van het gemeentebestuur van Naarden complex. Er zijn aanwijzingen dat sommige leden van de gemeentepolitie en het bestuur, zich sterk aanpasten aan de eisen van de Duitse bezetter, terwijl anderen juist in stilte verzet boden.
Een voorbeeld van verzet in Naarden is de vroege oprichting van een verzetsgroep onder leiding van Marinus Dubelaar. Deze groep stal in 1940 explosieven, wapens en munitie uit een depot in de vesting van Naarden, wat een van de eerste verzetsacties in Nederland was.
De balans tussen gehoorzaamheid aan de bezetter en morele keuzes was een terugkerend thema in die tijd. Er zijn ook verhalen over politiemensen die gearresteerd werden door de bezetter vanwege acties die als schadelijk werden beschouwd.
Feit is dat de Joodse gemeenschap in Gooise Meren zwaar werd getroffen tijdens de Tweede Wereldoorlog. Aan het begin van de oorlog waren er 1400 geregistreerde Joden in de gemeente.  Van hen zijn er zeker 600 omgekomen.

Struikelstenen
In Gooise Meren zijn al enkele tientallen struikelstenen geplaatst door verschillende initiatiefnemers. De eerste struikelsteen in Naarden werd in april 2023 door de bedenker, Gunter Demnig, gelegd in de Gansoordstraat (27). Het meest recent is in Naarden de plaatsing van deze gedenkmonumentjes op de Van Ostadelaan (7 en 15) en de Jan Toebacklaan (33) in Naarden. 

In de joodse traditie geldt: iemand leeft voort zolang hij herinnerd wordt. Zolang je naam genoemd wordt, ben je niet vergeten. Dat is de gedachte achter de struikelstenen. Door iemands naam in de steen te graveren, blijven we aan hem of haar denken. Zo leven de slachtoffers voort. Het is natuurlijk niet de bedoeling om letterlijk over de stenen te struikelen. De gedachte is dat wie zo’n steen passeert er even bij stilstaat dat hier iemand woonde die in de oorlog is omgebracht. Gunter Demnig, zegt het zo: je valt niet over de struikelstenen, je struikelt met je hoofd en je hart.


 
terug
 

Laatste nieuws

 

Kerkbalans 2026 Kerkbalans 2026

                                                                      

Wat betekent kerk-zijn voor u?
Voor de éėn is dit samen de eredienst vieren, luisteren naar Gods woord en elkaar ontmoeten. Voor de ander is dit dienstbaar zijn en naar elkaar omzien. Voor iedereen is het dus anders. Over éėn ding zijn we het met elkaar eens. De kerk is een plek waar we mogen delen in geloof, hoop en liefde. Kortom: de kerk doet ertoe. Geef vandaag voor de kerk van morgen, ook uw bijdrage doet er toe. 

 
 
Benefietconcert Benefietconcert

                                                                                                  
Samen met Huis Voor Iedereen, het Logegebouw van de Vrijmetselaars (Brediusweg 23A, Bussum) en vertegenwoordigers van de lokale Oekraïense gemeenschap worden op zaterdag 24 en zondag 25 januari 2026 vier benefietconcerten voor Oekraïne georganiseerd op Brediusweg 23A in Bussum. 

In een intieme unieke setting brengen celliste Maya Fridman en accordeonist Oleg Lysenko een prachtig programma met Oekraïense traditionele muziek en werken van componisten als Skoryk, Zuyeva, Vlasov en Astor Piazzolla. Vanwege de beperkte zaalcapaciteit zijn er vier concerten, zodat iedereen de kans krijgt om erbij te zijn.

In de pauze serveert de Oekraïense gemeenschap uit onze regio huisgemaakte borsjtsj.

De volledige opbrengst van deze concerten is bestemd voor Stichting Music for Ukraine, die met eerdere concerten al twintig ambulances naar Oekraïne stuurde en heel succesvol veel geld heeft opgehaald via het programma “Even Tot Hier”.  De nood blijft groot — met deze concerten willen we bijdragen aan concrete hulp én samen stilstaan bij hoop en solidariteit voor het volk van Oekraïne, hier en daar. 

Kom je ook?
Kaarten kosten €15 en zijn verkrijgbaar via: https://lnkd.in/eKXTCHYm
 
Vasten en de aarde Vasten en de aarde

 



Vasten — of het nu de Ramadan, de Veertigdagentijd of Jom Kipoer betreft — herinnert ons eraan dat de mens niet leeft van brood alleen.
In al deze tradities is vasten een oefening in zelfbeheersing, afhankelijkheid en bescheidenheid. Tegelijkertijd is het een moment om stil te staan bij onze
plaats binnen de schepping.
In een tijd van overconsumptie, uitputting van de aarde en groeiende ongelijkheid, twee maanden na COP-30 in Belém (Brazilië) én met een
voortdurende klimaatdiscussie die ook wijst op de grenzen aan groei en grondstoffengebruik, krijgt die oude spirituele oefening nieuwe urgentie.

Hoe kunnen religieuze rituelen ons helpen anders om te gaan met overvloed, schaarste en verantwoordelijkheid voor ons gemeenschappelijke huis, de
aarde? Is zorgen voor de aarde niet hetzelfde als zorgen voor elkaar?

 

lees meer »