Volkskerstzang Volkskerstzang
Lang niet iedereen weet dat Jan Verkerke, Wilma Rietdijk-Zuurveen en Bernadette Keet samen met Joek Westeneng, Jeanette van Rooijen en Marijke Pronk het goed op elkaar ingespeelde interreligieus samengestelde team vormen, dat in de loop van de tijd de Kerstzang in Naarden organiseert. Sinds drie jaar verleent basisschool de Tweemaster vaste medewerking met een kinderkoor dat wordt begeleid door Marieke Bitter. 
Hechte samenwerking, een beproefd draaiboek en een herkenbaar affiche, gemaakt door Cees Bitter zijn bepalend voor de wervende kracht van de Volkskerstzang in Naarden.                               

Ontstaansgeschiedenis 
Het Nederlands Dagblad publiceerde in de tijd van de coronapandemie, toen samenkomsten werden geannuleerd (december 2021) een artikel over de geschiedenis van de Volkskerstzang in Nederland. Een aantal citaten uit dit artikel benutten we om in dit Kerkjournaal iets te vertellen over de geschiedenis van de Volkskerstzang in Nederland. Initiatiefnemer van de Volkskerstzang was in 1953 de Utrechter ondernemer Hendrik van Loon. 
Samenwerking tussen de kerken was precies de bedoeling van de bedenker van de volkskerstzang geweest. Hij heette Hendrik van Loon. Van huis uit was Van Loon hervormd, later was hij gereformeerd geworden, vervolgens luthers, en uiteindelijk onkerkelijk. Hij was in de kerk teleurgesteld, maar was gelovig gebleven. 
Volgens Van Loon gold dat voor veel meer kerkverlaters. Hij vond het jammer dat de kerken in Utrecht kerstwijdingen organiseerden voor eigen kring, voorbijgaand aan mensen die niet meer in de kerk kwamen. ‘Waarom’, zei Van Loon in 1953 tegen zijn buurman, de hervormde dominee Brinkman, ‘zouden we de mensen niet op een stoel kunnen zetten om samen te zingen? Eigenlijk zijn we één geheel.’  
 In persberichten van toen was te lezen: ‘........ zij hebben gemeend, dat het goed zou zijn om enige duizenden, die geen behoefte gevoelen een kerk binnen te gaan, doch in wier hart wel iets leeft van de vreugde om het Kind van Bethlehem, gelegenheid te geven van deze vreugde in het lied te getuigen.’ Om drempelvrees weg te nemen, werd de volkskerstzang niet in een kerkgebouw maar in de Jaarbeurshallen gehouden'. 
In de geest van de oorsprong van de Volkskerstzang is een samenzang rond de geboorte van het Kerstkind als evenement voor niet kerkelijken en kerkelijken, de essentie.

 
terug
 

Laatste nieuws

 

Kerkbalans 2026 Kerkbalans 2026

                                                                      

Wat betekent kerk-zijn voor u?
Voor de éėn is dit samen de eredienst vieren, luisteren naar Gods woord en elkaar ontmoeten. Voor de ander is dit dienstbaar zijn en naar elkaar omzien. Voor iedereen is het dus anders. Over éėn ding zijn we het met elkaar eens. De kerk is een plek waar we mogen delen in geloof, hoop en liefde. Kortom: de kerk doet ertoe. Geef vandaag voor de kerk van morgen, ook uw bijdrage doet er toe. 

 

 
Zinspiratie Zinspiratie

                                                                                     

CCIV, voluit de Centrale Commissie Interkerkelijk Vormingswerk, heeft onder de titel 'Zinspiratie' een gevarieerd programma voor seizoen 2025-2026 samengesteld. Zinspiratie in Naarden-Bussum (cciv.nl)
De lezingen hebben betrekking op theologie, religie, maatschappelijke betrokkenheid van kerken, sociale en ethische vraagstukken en filosofie. CCIV trekt voor de cursussen en lezingen docenten / sprekers aan die naam maakten op het onderwerp van hun presentatie.
Hans Alma | Eco-spiritualiteit | 4 februari 2026 om 20.00 uur | Lutherse kerk | Meckelenburglaan 50-52 Bussum. 

Steeds duidelijker wordt dat onze manier van de aarde bewonen schade toebrengt aan onze planeet en veel van haar bewoners. Om daarin verandering te brengen is een spirituele transformatie nodig, die recht doet aan de kwetsbaarheid van wat bestaat en de noodzaak van verbinding. Dat betekent aandacht opbrengen voor de unieke waarde van de ander (of dat nu een mens, ander dier, of plant is). Wanneer je met aandacht leeft, kun je je laten uitnodigen door het appel dat de ander op je doet om bij te dragen aan diens floreren. Daar ‘ja’ tegen zeggen, levensbeaming, is de kern van ecospiritualiteit. Het is een antwoord op de oproep zorgzaam te participeren in het ecologische geheel waarvan wij deel uitmaken. In de lezing wordt nader verkend hoe wij met zorg de aarde kunnen bewonen.
 

lees meer »
 
Vasten en de aarde Vasten en de aarde

 



Vasten — of het nu de Ramadan, de Veertigdagentijd of Jom Kipoer betreft — herinnert ons eraan dat de mens niet leeft van brood alleen.
In al deze tradities is vasten een oefening in zelfbeheersing, afhankelijkheid en bescheidenheid. Tegelijkertijd is het een moment om stil te staan bij onze
plaats binnen de schepping.
In een tijd van overconsumptie, uitputting van de aarde en groeiende ongelijkheid, twee maanden na COP-30 in Belém (Brazilië) én met een
voortdurende klimaatdiscussie die ook wijst op de grenzen aan groei en grondstoffengebruik, krijgt die oude spirituele oefening nieuwe urgentie.

Hoe kunnen religieuze rituelen ons helpen anders om te gaan met overvloed, schaarste en verantwoordelijkheid voor ons gemeenschappelijke huis, de
aarde? Is zorgen voor de aarde niet hetzelfde als zorgen voor elkaar?

 

lees meer »