Verbonden door de Geest Verbonden door de Geest

Overdenking

In het een-na-laatste hoofdstuk van Johannes gebeurt iets wat ook wel ‘Klein Pinksteren’ wordt genoemd. Jezus verschijnt na zijn opstanding aan de leerlingen en wenst hun vrede. En dan blaast Hij over hen heen en zegt: “Ontvang de heilige Geest.”

Maar daar eindigt het Johannesevangelie nog niet. In de verzen die volgen, lees je dat Tomas er tijdens deze gebeurtenis niet bij was. Hij vindt het maar moeilijk te geloven dat de anderen Jezus hebben gezien. Daarom verschijnt Jezus een week later nóg een keer, als Tomas er wel is. Prachtig: de eenling doet er blijkbaar toe. Speciaal voor Tomas komt Jezus nog een keer terug. En opnieuw zegt Hij dan: “Vrede zij met jullie.”

Elk individu doet ertoe, aan ieder van ons wordt de heilige Geest geschonken. Maar wat tegelijkertijd óók opvalt: Jezus spreekt in meervoud. “Vrede zij met jullie.” Hij had ook naar Tomas’ huis kunnen gaan om hem in zijn eentje te ontmoeten, maar dat doet Hij niet. Hij komt opnieuw naar de leerlingen als zij als groep bij elkaar zijn. En door zijn woorden verbindt Hij hen door de Geest met elkaar tot een gemeenschap.

De valkuil van individualisme

Het kan een valkuil van protestanten zijn om het geloof heel individueel te beleven. In de protestantse traditie ligt veel nadruk op het persoonlijke geloof, en dat is ook belangrijk. Maar de keerzijde daarvan is dat protestanten het soms lastig vinden om ruimte te ervaren voor andere geloofsbelevingen of -opvattingen. Als protestant is het belangrijk om je te realiseren dat geen enkele kerk, geen enkele gelovige, het geheimenis van het geloof in zijn of haar eentje kan vatten. Daar heb je anderen bij nodig. Daar heb je de wereldkerk bij nodig.

De Geest is aan ons allemaal gegeven om ons met God te verbinden, maar ook om ons met elkaar te verbinden. De uitdaging is dus om altijd open te staan voor de ander, ook als die anders gelooft of denkt dan jijzelf. God gaat met die ander net zo goed een weg als met ons. Het vraagt een zekere bescheidenheid: laten we niet te snel denken dat wij de waarheid in pacht hebben. 

Eén in Christus

In het geloof zijn mensen niet verbonden door een directe bloedband of door vriendschap, maar door het geloof in God. Die band met elkaar loopt via Hem. In Lied 970 wordt dat heel mooi verwoord:

Vlammen zijn er vele,
één is het licht,
licht van Jezus Christus,
vlammen zijn er vele,
één is het licht,
wij zijn één in Christus.

terug
 

Laatste nieuws

 

Kerkbalans 2026 Kerkbalans 2026

                                                                      

Wat betekent kerk-zijn voor u?
Voor de éėn is dit samen de eredienst vieren, luisteren naar Gods woord en elkaar ontmoeten. Voor de ander is dit dienstbaar zijn en naar elkaar omzien. Voor iedereen is het dus anders. Over éėn ding zijn we het met elkaar eens. De kerk is een plek waar we mogen delen in geloof, hoop en liefde. Kortom: de kerk doet ertoe. Geef vandaag voor de kerk van morgen, ook uw bijdrage doet er toe. 

 

 
Zinspiratie Zinspiratie

                                                                                     

CCIV, voluit de Centrale Commissie Interkerkelijk Vormingswerk, heeft onder de titel 'Zinspiratie' een gevarieerd programma voor seizoen 2025-2026 samengesteld. Zinspiratie in Naarden-Bussum (cciv.nl)
De lezingen hebben betrekking op theologie, religie, maatschappelijke betrokkenheid van kerken, sociale en ethische vraagstukken en filosofie. CCIV trekt voor de cursussen en lezingen docenten / sprekers aan die naam maakten op het onderwerp van hun presentatie.
Hans Alma | Eco-spiritualiteit | 4 februari 2026 om 20.00 uur | Lutherse kerk | Meckelenburglaan 50-52 Bussum. 

Steeds duidelijker wordt dat onze manier van de aarde bewonen schade toebrengt aan onze planeet en veel van haar bewoners. Om daarin verandering te brengen is een spirituele transformatie nodig, die recht doet aan de kwetsbaarheid van wat bestaat en de noodzaak van verbinding. Dat betekent aandacht opbrengen voor de unieke waarde van de ander (of dat nu een mens, ander dier, of plant is). Wanneer je met aandacht leeft, kun je je laten uitnodigen door het appel dat de ander op je doet om bij te dragen aan diens floreren. Daar ‘ja’ tegen zeggen, levensbeaming, is de kern van ecospiritualiteit. Het is een antwoord op de oproep zorgzaam te participeren in het ecologische geheel waarvan wij deel uitmaken. In de lezing wordt nader verkend hoe wij met zorg de aarde kunnen bewonen.
 

lees meer »
 
Vasten en de aarde Vasten en de aarde

 



Vasten — of het nu de Ramadan, de Veertigdagentijd of Jom Kipoer betreft — herinnert ons eraan dat de mens niet leeft van brood alleen.
In al deze tradities is vasten een oefening in zelfbeheersing, afhankelijkheid en bescheidenheid. Tegelijkertijd is het een moment om stil te staan bij onze
plaats binnen de schepping.
In een tijd van overconsumptie, uitputting van de aarde en groeiende ongelijkheid, twee maanden na COP-30 in Belém (Brazilië) én met een
voortdurende klimaatdiscussie die ook wijst op de grenzen aan groei en grondstoffengebruik, krijgt die oude spirituele oefening nieuwe urgentie.

Hoe kunnen religieuze rituelen ons helpen anders om te gaan met overvloed, schaarste en verantwoordelijkheid voor ons gemeenschappelijke huis, de
aarde? Is zorgen voor de aarde niet hetzelfde als zorgen voor elkaar?

 

lees meer »