Lied 701

1 Zij zit als een vogel, broedend op het water,

   onder haar de chaos van de eerste dag;

   zij zucht en zij zingt, moeder van de schepping,

   wachtend op het woord totdat zij baren mag.

2 Zij zweeft boven zee, zweeft boven de bergen,

   zoekend naar een plaats onder de hemelboog;

   zij rust in de schoot, wachtend op het wonder

   dat zich daar ontvouwt, verborgen voor ons oog.

3 Zij danst in het vuur, schouwspel zonder weerga,

   maakt de tongen los, taal en getuigenis,

   bekeert, inspireert al wie naar haar luistert;

   niets brengt haar tot zwijgen, vurig als zij is.

4 Want zij is de Geest, een met God in wezen,

   gift van de Verlosser aan zijn aardse bruid;

   de sleutel is zij, toegang tot de schriften,

   vogel uit de hemel, witte vredesduif.