Wat betekent kerk-zijn voor u?
Voor de éėn is dit samen de eredienst vieren, luisteren naar Gods woord en elkaar ontmoeten. Voor de ander is dit dienstbaar zijn en naar elkaar omzien. Voor iedereen is het dus anders. Over éėn ding zijn we het met elkaar eens. De kerk is een plek waar we mogen delen in geloof, hoop en liefde. Kortom: de kerk doet ertoe. Geef vandaag voor de kerk van morgen, ook uw bijdrage doet er toe. 

 

                                                                                     

CCIV, voluit de Centrale Commissie Interkerkelijk Vormingswerk, heeft onder de titel 'Zinspiratie' een gevarieerd programma voor seizoen 2025-2026 samengesteld. Zinspiratie in Naarden-Bussum (cciv.nl)
De lezingen hebben betrekking op theologie, religie, maatschappelijke betrokkenheid van kerken, sociale en ethische vraagstukken en filosofie. CCIV trekt voor de cursussen en lezingen docenten / sprekers aan die naam maakten op het onderwerp van hun presentatie.
Hans Alma | Eco-spiritualiteit | 4 februari 2026 om 20.00 uur | Lutherse kerk | Meckelenburglaan 50-52 Bussum. 

Steeds duidelijker wordt dat onze manier van de aarde bewonen schade toebrengt aan onze planeet en veel van haar bewoners. Om daarin verandering te brengen is een spirituele transformatie nodig, die recht doet aan de kwetsbaarheid van wat bestaat en de noodzaak van verbinding. Dat betekent aandacht opbrengen voor de unieke waarde van de ander (of dat nu een mens, ander dier, of plant is). Wanneer je met aandacht leeft, kun je je laten uitnodigen door het appel dat de ander op je doet om bij te dragen aan diens floreren. Daar ‘ja’ tegen zeggen, levensbeaming, is de kern van ecospiritualiteit. Het is een antwoord op de oproep zorgzaam te participeren in het ecologische geheel waarvan wij deel uitmaken. In de lezing wordt nader verkend hoe wij met zorg de aarde kunnen bewonen.
 

 



Vasten — of het nu de Ramadan, de Veertigdagentijd of Jom Kipoer betreft — herinnert ons eraan dat de mens niet leeft van brood alleen.
In al deze tradities is vasten een oefening in zelfbeheersing, afhankelijkheid en bescheidenheid. Tegelijkertijd is het een moment om stil te staan bij onze
plaats binnen de schepping.
In een tijd van overconsumptie, uitputting van de aarde en groeiende ongelijkheid, twee maanden na COP-30 in Belém (Brazilië) én met een
voortdurende klimaatdiscussie die ook wijst op de grenzen aan groei en grondstoffengebruik, krijgt die oude spirituele oefening nieuwe urgentie.

Hoe kunnen religieuze rituelen ons helpen anders om te gaan met overvloed, schaarste en verantwoordelijkheid voor ons gemeenschappelijke huis, de
aarde? Is zorgen voor de aarde niet hetzelfde als zorgen voor elkaar?