Hongersnood Actie

Hongersnood Actie

De ramp
Hongerrampen in Zuid-Soedan, Noordoost-Nigeria, Somalië en Jemen eisen razendsnel steeds meer onschuldige levens. Steeds meer mensen uit deze landen hebben niks te eten.


Samen kunnen we miljoenen mensen redden van de hongerdood door NU noodhulp te bieden. Dit kan niet wachten. Daarom: Red levens. Geef voor eten.

Wat is er aan de hand?
Een dodelijke combinatie van geweld, armoede en extreme droogte veroorzaakt honger in Zuid-Soedan, Noordoost-Nigeria, Somalië, Jemen en omringende landen. Juist de levens van kinderen, zieken en de allerarmsten zijn hierdoor in gevaar.

Hongersnood in Zuid-Soedan
In Zuid-Soedan, het jongste land ter wereld, hebben 100.000 mensen niets meer te eten. 270.000 kinderen zijn ondervoed, melden de Verenigde Naties. Dit is de eerste hongersnood in de wereld in zes jaar tijd.

Noordoost-Nigeria weer bereikbaar voor hulporganisaties
In Noordoost-Nigeria hebben meer dan 5,1 miljoen mensen bijna geen eten meer. 400.000 tot 800.000 mensen leven in gebieden die ontoegankelijk zijn, waardoor niet duidelijk hoe groot de problemen precies zijn.

Binnen de landsgrenzen van Nigeria zijn 1,9 miljoen mensen op de vlucht voor geweld tussen het Nigeriaanse leger en Boko Haram. Daardoor hebben ook de Nigerianen die vluchtelingen hebben opgevangen, nu vrijwel geen eten meer.

Herhaling voorkomen in Somalië.
Somalië was zes jaar lang het laatste land waar een hongersnood had plaatsgevonden. Honger kostte toen zo’n 260.000 mensen het leven. Overheden en hulporganisaties zeiden toen vastberaden: ‘Dit nooit meer’.
Toch bedreigt extreme droogte door klimaatverandering nu opnieuw het leven van duizenden Somaliërs. Het aantal acuut ondervoede kinderen steeg in februari 2017 tot 185.000.

Nauwelijks nog eten in Jemen
Na twee jaar burgeroorlog in het straatarme Jemen, is er nauwelijks nog eten in het land. Na twee jaar burgeroorlog in het straatarme Jemen, is er nauwelijks nog eten in het land. Door bombardementen mislukken de oogsten, waardoor nu 90 procent van al het voedsel moet worden geïmporteerd. De handel in eten en de aanvoer ervan ligt door het conflict zo goed als stil. 65 procent van de bevolking heeft voedselhulp nodig. Uitgehongerde gezinnen kunnen door het geweld geen kant op.

 
terug
 

Laatste nieuws

Blog

Korte vieringen op zomerzondagen omlijst door muziek Korte vieringen op zomerzondagen omlijst door muziek

Vanaf 1 juli mogen vieringen in de kerk weer doorgang vinden. Weet dat je welkom bent!
 

lees meer »
 

Pinksteren Pinksteren
lees meer »
 
Vlam Vlam

Wij hebben net Pinksteren gevierd. Pinksteren, de verjaardag van de kerk als gemeenschap van mensen. Wij vieren dat Gods geest er voor iedereen is. Er zijn verschillende symbolen bij deze verjaardag. Wie de beeldregistratie van de Pinksterviering in de Grote Kerk heeft gezien, kan er niet om heen dat wij dit jaar het symbool van de duif centraal stelden. Er zijn meer symbolen voor Pinksteren: wind, water, olie, oogst en vuur. De kleinste vorm van vuur is de vlam. In de geest van het Pinksterverhaal, Handelingen 2, 1-5  ook wel een tong van vuur genoemd.

Vuur. Wij zingen er graag over. Een dierbaar lied is afkomstig uit de oecumenische kloostergemeenschap in Taizé. Eenmaal gezongen, neuriet het lang na.

Als alles duister is,
ontsteek dan een lichtend vuur
dat nooit meer dooft,
een vuur dat nooit meer dooft.


Misschien heb je het in deze coronatijd - met soms sombere vooruitzichten - wel gezongen of geneuried. Thuis, alleen, in de beslotenheid. Want helaas, samen zingen heeft mogelijk een verhoogd risico op verspreiding van het nieuwe coronavirus. Bij diep in- en uitademen, zouden druppeltjes die het coronavirus verspreiden (aerosolen) gemakkelijk naar buiten komen en anderen kunnen infecteren. De veilige afstand voor (koor)zangers is momenteel onderwerp van onderzoek.

Zingen is in Nederland de meest populaire vorm van vrijetijdsbesteding. Wie had kunnen denken dat die hobby synoniem zou worden voor spelen met vuur.

De kleinste vorm van vuur, de vlam kan de 600.000 Nederlanders die zingen als hobby beoefenen misschien van nut zijn. Een ingewijde in de muziek vertelde me onlangs dat al in de Middeleeuwen het zingen voor een kaars, een beproefde manier was om de adembeheersing te oefenen. Je gaat op mondhoogte op 1,5 m afstand van de vlam van een brandende kaars staan.  Een flakkerende vlam verklapt luchtverplaatsing. Op 1.5 m afstand van een kaars al zingend een vlam rustig - als het ware onbewogen - laten branden, is de uitdaging. Zo biedt de 1,5 meter misschien onverwachte, risicoloze oefenstof die hobbyisten in vuur en vlam zet.

WdVK, juni 2020