Groene Theologie

Groene Theologie

 





‘Met braaf rentmeesterschap alleen en een extra zonnepaneel redden we het niet meer’

 

Met haar grondige theologische onderzoek naar een zeer actueel en belangrijk thema daagt Van Montfoort uit (wat heet: ze dwingt) tot een verregaande christelijk-theologische herbezinning op de verhouding tussen God, schepping, natuur en mens. Het boek helpt gelovigen én ongelovigen door een andere bril de Bijbel te lezen. En dat is nodig, want met braaf rentmeesterschap alleen en een extra zonnepaneel redden we het niet meer.”

‘Ecologie heeft ook echt iets te maken met theologie’

 

“Het boek markeert wat voor velen momenteel begint te dagen: dat ecologie ook echt iets met theologie te maken heeft. Dat ‘wie God is’ iets te maken heeft met ‘hoe deze wereld in elkaar zit’. Dat doet ze op een manier die laat zien dat theologie ertoe doet in het publieke debat. Groene theologie laat zien: theologie heeft met alles te maken en niet alleen met ethiek.
We mogen Van Montfoort dankbaar zijn dat haar oorspronkelijke idee voor een proefschrift veranderde in een ook voor de leek toegankelijk publieksboek. Het is als leesboek weliswaar aan de degelijke kant en het vraagt best wat van de lezer, maar daar is niets op tegen.” 

Groene theologie is verschenen bij uitgeverij Skandalon. Afgelopen voorjaar had Trouw een interview met Trees van Montfoort over haar boek. En schreef Trees voor Lazarus “Wie gelooft dat het goed komt met de aarde?’

terug
 

Laatste nieuws

Blog

Korte vieringen op zomerzondagen omlijst door muziek Korte vieringen op zomerzondagen omlijst door muziek

Vanaf 1 juli mogen vieringen in de kerk weer doorgang vinden. Weet dat je welkom bent!
 

lees meer »
 

Pinksteren Pinksteren
lees meer »
 
Vlam Vlam

Wij hebben net Pinksteren gevierd. Pinksteren, de verjaardag van de kerk als gemeenschap van mensen. Wij vieren dat Gods geest er voor iedereen is. Er zijn verschillende symbolen bij deze verjaardag. Wie de beeldregistratie van de Pinksterviering in de Grote Kerk heeft gezien, kan er niet om heen dat wij dit jaar het symbool van de duif centraal stelden. Er zijn meer symbolen voor Pinksteren: wind, water, olie, oogst en vuur. De kleinste vorm van vuur is de vlam. In de geest van het Pinksterverhaal, Handelingen 2, 1-5  ook wel een tong van vuur genoemd.

Vuur. Wij zingen er graag over. Een dierbaar lied is afkomstig uit de oecumenische kloostergemeenschap in Taizé. Eenmaal gezongen, neuriet het lang na.

Als alles duister is,
ontsteek dan een lichtend vuur
dat nooit meer dooft,
een vuur dat nooit meer dooft.


Misschien heb je het in deze coronatijd - met soms sombere vooruitzichten - wel gezongen of geneuried. Thuis, alleen, in de beslotenheid. Want helaas, samen zingen heeft mogelijk een verhoogd risico op verspreiding van het nieuwe coronavirus. Bij diep in- en uitademen, zouden druppeltjes die het coronavirus verspreiden (aerosolen) gemakkelijk naar buiten komen en anderen kunnen infecteren. De veilige afstand voor (koor)zangers is momenteel onderwerp van onderzoek.

Zingen is in Nederland de meest populaire vorm van vrijetijdsbesteding. Wie had kunnen denken dat die hobby synoniem zou worden voor spelen met vuur.

De kleinste vorm van vuur, de vlam kan de 600.000 Nederlanders die zingen als hobby beoefenen misschien van nut zijn. Een ingewijde in de muziek vertelde me onlangs dat al in de Middeleeuwen het zingen voor een kaars, een beproefde manier was om de adembeheersing te oefenen. Je gaat op mondhoogte op 1,5 m afstand van de vlam van een brandende kaars staan.  Een flakkerende vlam verklapt luchtverplaatsing. Op 1.5 m afstand van een kaars al zingend een vlam rustig - als het ware onbewogen - laten branden, is de uitdaging. Zo biedt de 1,5 meter misschien onverwachte, risicoloze oefenstof die hobbyisten in vuur en vlam zet.

WdVK, juni 2020