Paaskruis in bloei Paaskruis in bloei


ontwerp: Han de Vries | foto: Teun Bijkerk

   

Herinnering aan de intocht van Jezus in Jeruzalem.
De mensen juichten en zwaaiden met takken die zij van de bomen hadden gerukt.
 
  • De kleur is purper, de kleur van koningen.

De palm (Howea foresteriana) is een teken van verering, maar ook van overwinning op de dood.
In de palmpaasstok – een oude volkstraditie – zitten nog meer symbolen uit het lijdensverhaal.
De stok heeft de vorm een kruis, versierd met tuinpalm (Buxus), met daarop een broodhaan. De haan die kraaide, toen Petrus drie keer had gezegd dat hij Jezus niet kende. Het zilverpapier waarin de eitjes zijn verpakt, herinnert aan het verradersloon (30 zilverlingen) dat Judas kreeg. De ketting met eitjes staat voor de gesel waarmee Jezus werd geslagen. En de sinaasappel voor de spons die op Golgotha werd gebruikt om Jezus te drinken te geven.  
     
                                                                    


Herinnering aan het Laatste Avondmaal.
Op de avond voor zijn dood vierde Jezus, samen met zijn discipelen, Pesach. Het Joodse Paasfeest. Feest van de ongezuurde broden (matzes), van de bevrijding uit de slavernij in Egypte.
 
  • De kleur is wit. Kleur van zuiverheid.
Brood en wijn – uit druiven en graan - staan voor het lichaam en bloed van Jezus. De ranken van de wintergroene klimop (Hedera), symbool van eeuwig leven, doen denken aan die van de wijnstok.
De waskom met kan en handdoek, verwijzen naar de voetwassing van Jezus.
De judaspenning (Lunaria annua) herinnert aan het verraad van Jezus.



Herinnering aan het lijden en de dood van Jezus. De Paaskaars brandt niet. Tot de Paasnacht. Stilte.
 
  • De kleur is paars. De kleur van rouw en bezinning.

De kale takken en dorre bladeren symboliseren de dood. Tussen de braamtakken bloeien aan de voet van het kruis, een paar rode bloemen van de christusdoorn (Euphorbia millii).      




Herinnering aan de overwinning van het Licht. De nieuwe Paaskaars wordt aangestoken.
 
  • De kleur paars van de Veertigdagentijd verandert in het wit van Pasen.
 
Het kale hout van het kruis komt tot leven. Tussen het groen bloeien al wat kleine bloemen van het gipskruid ( Gypsophila paniculata).



Herinnering aan de Opstanding. Nieuw leven!
 
  • De kleur is wit. Van het Licht van Pasen.

Het Paaskruis staat in volle bloei! Met rozen, symbolen van de liefde.  Onder aan het kruis staan enkele takken van de palm (Howea foresteriana) die aangeven dat de dood is overwonnen.                                                                                                                  
 
terug
 

Laatste nieuws

 

Meditatieve momenten en vlogs Meditatieve momenten en vlogs

Onze predikanten nemen nieuwe initiatieven in de vorm van een video-logboek (vlog) of de registratie van een meditatief moment.  Inspirerende momenten die je opladen, getuige de uitspraak van een gemeentelid ‘zo’n meditatief moment helpt me de week door’. Het aantal registraties op deze website groeit. Er is al een aantrekkelijke keus te maken uit uiteenlopende geloofsonderwerpen. En er komt meer, bijvoorbeeld opnames gemaakt bij de plafondschilderingen op het tongewelf van de Grote Kerk. KLIK HIER

 
Genade als grondtoon Genade als grondtoon

De mooiste dingen in het leven vallen ons toe. Je levenslust. Iemand die voor je kiest, die jou liefheeft. Ervaringen die het leven van alledag kleur geven: van een fascinerende zonsopgang tot de hartelijke woorden van iemand in je omgeving. Het zijn de kleine en grote verrassingen die het leven glans geven. Je kunt ze zelf niet organiseren, je ontvangt ze. De kerk is bij uitstek een plek van zulke verrassingen. Ervaringen die je dankbaar stemmen. Liefde en genade van God worden ons aangezegd. Wat er ook is gebeurd of aan welk kwaad je ook debet bent, je mag uit genade opnieuw beginnen. In de kerk leven we van wat we ontvangen. Genade is de grondtoon.

 

lees meer »
 
Schuldig? Schuldig?

Tijdens de herdenking (9 november jl.) van de ‘Kristallnacht’ van 9 november 1938 heeft de scriba (secretaris) van de synode van de Protestantse Kerk in Nederland een schuldbelijdenis uitgesproken over het opkomend antisemitisme voor de Tweede Wereldoorlog, en voor het gebrek aan moed om tijdens de Duitse bezetting ‘voor de joodse inwoners van ons land positie te kiezen.’ (zie voor de tekst www.protestantsekerk.nl).
Door een ongelukkige persvoorlichting van de landelijke kerk leek het er vooraf op dat het verzet dat vanuit kerkelijke kring tijdens de oorlog geboden werd niet in de schuldbelijdenis genoemd werd. Dat bleek wel het geval, maar toen stond de boosheid en het verdriet bij kinderen van kerkelijke verzetsmensen al in de krant (Trouw). Over het ontstaansproces van de schuldbelijdenis bestaat verwarring.
Op 22 april j.l. ging een delegatie van de kerkenraad met ds. De Reuver in gesprek over dit onderwerp naar aanleiding van onze kritische reactie op de totstandkoming en de inhoud van de schuldbelijdenis. Duidelijk werd dat met de beste bedoelingen zowel procedureel als inhoudelijk dingen fout zijn gegaan ("afslagen gemist"), met name ook het passeren van organisaties van het voormalig verzet. De vraag of een schuldbelijdenis het juiste antwoord is op wat er destijds gebeurd is of nagelaten, werd niet anders dan voorheen beantwoord. 

 

lees meer »