Babel Babel
En zoals dat gaat met kunst; er komen associaties boven en er worden vragen opgeroepen.
Want de Toren van Babel, dat was toch een voorbeeld van mislukte communicatie?
Dat ging toch om mensen die als God wilden zijn en op wilden klimmen naar de hemel? Ze kwamen een heel eind, dachten ze zelf. Maar God verwarde hun taal. De bouwers verstonden elkaar niet meer en raakten verspreid over de aarde.

Heaven is so close – de hemel is zo dichtbij. Maar de hemel is niet te beklimmen, anders zou het de hemel niet zijn
En nu sta ik voor een toren van 2500 mobieltjes in het koor van de kerk.
Deze toren heeft wel iets van de Toren van Babel van Cildo Meireles, die ik in het Tate Modern in Londen zag. De toren daar (veel hoger) is opgebouwd uit honderden analoge radio’s.Komen we elkaar nader met al die mobieltjes in de toren van Haakman? 
Komt er een dialoog op gang?
Of kakelt iedereen door elkaar heen?
Kijken we naar een digitale illusie?
Wat zou Haakman ons met zijn toren willen zeggen? Ik zal het hem niet vragen.
Een kunstwerk behoort voor zichzelf te spreken en mijn interpretatie is de mijne en de uwe die is van u.
Ik heb een mobiel en zou niet meer zonder willen, maar ik ben er niet mee getrouwd zoals jongeren er zich mee verhouden.
Die toren van mobieltjes is voor mij een berg communicatiemiddelen en tegelijk is het een opeenstapeling van illusies en spraakverwarring.

De toren van Babel heeft bijbels gezien geen positieve betekenis.
De Zuid-Afrikaanse onderwijzer en dichter S.V. Petersen wist met zijn gemengde afkomst wat rassenscheiding, en de daarmee gepaard gaande taal, uitricht. 
In het onderstaande gedicht trekt hij de apartheid waar hij in zijn land mee te maken had in een mondiaal perspectief, in verschillende talen:

‘Die toring babel’
            Vater unser (net vir blankes)
            Pater noster (whites only)
            Notre Père (kauf nicht bei Juden)
            Our Father Deuren sluiten S.V.P.
            Nie net hier dig by ons naby nie:
            In vreemde lande ver is my vertel
            dat die Katoliese ram
            nie meer by die Evangeliese bok mag wei nie...
                                                                                   (Uit: Die kinders van Kain, 1960.)

Bevelen die buitensluiten, taal die scheiding maakt, het staat haaks op de taal van Pinksteren. Door de werking van de Geest verstaan mensen elkaar en zien elkaar met en in al hun verschillen.
In Naarden kijkt vanaf het tongeweld de Geest in de vorm van een duif op de moderne kunstwerken neer. Ik meende een knipoog te zien.

Marnix van der Sijs

De toegang tot de Grote Kerk in Naarden is vrij. Voor de tentoonstelling betaalt u 4 Euro.
Openingstijden: woensdag en zondag 13.00 – 17.00 uur. Donderdag tot en met zaterdag 11.00 – 17.00 uur.


 
terug
 

Laatste nieuws

 

Kerkbalans 2026 Kerkbalans 2026

                                                                      

Wat betekent kerk-zijn voor u?
Voor de éėn is dit samen de eredienst vieren, luisteren naar Gods woord en elkaar ontmoeten. Voor de ander is dit dienstbaar zijn en naar elkaar omzien. Voor iedereen is het dus anders. Over éėn ding zijn we het met elkaar eens. De kerk is een plek waar we mogen delen in geloof, hoop en liefde. Kortom: de kerk doet ertoe. Geef vandaag voor de kerk van morgen, ook uw bijdrage doet er toe. 

 
 
Zinspiratie Zinspiratie

                                                                                     

CCIV, voluit de Centrale Commissie Interkerkelijk Vormingswerk, heeft onder de titel 'Zinspiratie' een gevarieerd programma voor seizoen 2025-2026 samengesteld. Zinspiratie in Naarden-Bussum (cciv.nl)
De lezingen hebben betrekking op theologie, religie, maatschappelijke betrokkenheid van kerken, sociale en ethische vraagstukken en filosofie. CCIV trekt voor de cursussen en lezingen docenten / sprekers aan die naam maakten op het onderwerp van hun presentatie.
Hans Alma | Eco-spiritualiteit | 4 februari 2026 om 20.00 uur | Lutherse kerk | Meckelenburglaan 50-52 Bussum. 

Steeds duidelijker wordt dat onze manier van de aarde bewonen schade toebrengt aan onze planeet en veel van haar bewoners. Om daarin verandering te brengen is een spirituele transformatie nodig, die recht doet aan de kwetsbaarheid van wat bestaat en de noodzaak van verbinding. Dat betekent aandacht opbrengen voor de unieke waarde van de ander (of dat nu een mens, ander dier, of plant is). Wanneer je met aandacht leeft, kun je je laten uitnodigen door het appel dat de ander op je doet om bij te dragen aan diens floreren. Daar ‘ja’ tegen zeggen, levensbeaming, is de kern van ecospiritualiteit. Het is een antwoord op de oproep zorgzaam te participeren in het ecologische geheel waarvan wij deel uitmaken. In de lezing wordt nader verkend hoe wij met zorg de aarde kunnen bewonen.
 

lees meer »
 
Vasten en de aarde Vasten en de aarde

 



Vasten — of het nu de Ramadan, de Veertigdagentijd of Jom Kipoer betreft — herinnert ons eraan dat de mens niet leeft van brood alleen.
In al deze tradities is vasten een oefening in zelfbeheersing, afhankelijkheid en bescheidenheid. Tegelijkertijd is het een moment om stil te staan bij onze
plaats binnen de schepping.
In een tijd van overconsumptie, uitputting van de aarde en groeiende ongelijkheid, twee maanden na COP-30 in Belém (Brazilië) én met een
voortdurende klimaatdiscussie die ook wijst op de grenzen aan groei en grondstoffengebruik, krijgt die oude spirituele oefening nieuwe urgentie.

Hoe kunnen religieuze rituelen ons helpen anders om te gaan met overvloed, schaarste en verantwoordelijkheid voor ons gemeenschappelijke huis, de
aarde? Is zorgen voor de aarde niet hetzelfde als zorgen voor elkaar?

 

lees meer »