Blog december Blog december


Religie of religiositeit?
In de dagen voorafgaand aan Hervormingsdag (31.10) was religie nogal in het nieuws. Het onderzoek dat verscheen https://www.cbs.nl/nl-nl/nieuws/2018/43/meer-dan-de-helft-nederlanders-niet-religieus genereerde natuurlijk reacties. Van binnen en buiten gevestigde religieuze organisaties. Want wat ís godsdienstig zijn? Wat is een godsdienst of religie? Men was aan alle kanten bereid om de eigen grenzen op te rekken...
Waar willen bij horen en waar willen wij anderen bij uitnodigen? Bij ons gevoel dat er wel iets is of bij een structuur met leden en vieringen? Of iets daartussen? Het is zowel lastig als positief dat wij ons in onze huidige cultuur niet al te makkelijk meer met een bestaande organisatie verbinden. Het kan creativiteit losmaken, maar het kan ook verlammen.
De aanwezigheid van een besef dat iets boven ons dagelijks bestaan uit gaat noemen we religiositeit. Ook dat kan niet bestaan zonder vormen, al is het een tijdschrift, een matje, een club. De illusie van vrijheid van structuur blijkt nuttig in deze tijd. De oude structuren zijn nog niet helemaal van hun negatieve betekenis ontdaan.
Behalve keuzes te maken voor het éen of het ander (religie of religiositeit) combineren we ook graag. Waarschijnlijk is dat zo gek nog niet. We weten inmiddels immers dat waarheid niet eenduidig is. We hebben begrepen dat God of het goddelijke zich op veel manieren kan manifesteren. Dat hij/zij/het geen grenzen nodig heeft. En hoe ziet dat er dan uit?
Wij kunnen niet zonder een kader voor onze begrippen – of onze geest gaat zijn eigen weg en dat noemen we niet-gezond. De wijn heeft de fles nodig of het glas, de koffie de beker. Een vorm kan veranderen zonder dat dat invloed heeft op de inhoud. Kennen we de inhoud van ons eigen geloof en hoe kan de inhoud ons inspireren tot nieuwe relaties en vormen?
VL
De zon zakt, de bladeren aan de bomen verkleuren en we vierden de gedenkdag van Franciscus op wat later Dierendag werd.  Hij die zoveel aandacht voor de natuur had dat gezegd wordt dat hij ook voor de dieren preekte. Natuurlijk…
Het Zonnelied van Franciscus blijft als een sprookje. Hieronder twee versies, waarbij ik die voor de kinderen heel bijzonder vind.


 Goeie dag, broeder zon,
je schijnt op mijn gezicht
elke morgen word ik wakker
van jouw warme licht.
 
Goede nacht, zusje maan
je kijkt naar mij van verre
en daarboven heel erg helder
fonkelen alle sterren.
 
Wees gegroet, snelle wind
wat waai jij door mijn haren,
zachte bries of wilde storm
en bomen zonder blaren.
 
Heerlijk fris, zusje water
je bent voor ons een zegen.
heel de aarde leeft van jou
in onweer, sneeuw of regen.
 
Wees geloofd, broeder vuur
je bent zo warm en prachtig!
Je verlicht de donkere nacht:
je vlam van blijheid krachtig.
 
Dank je wel, zusje aarde
voor alles wat je geeft.
Jij beschermt ons als een moeder
en zorgt voor al wat leeft.
 
Lieve God, goede Vader,
bedankt voor alle mensen
die ons helpen en vergeven,
en die ons vrede wensen.
Bron: http://zustersclarissen3800.be/zonnelied/voor-kinderen/
 

Zonnelied van Franciscus
Allerhoogste, almachtige, goede Heer,
van U zijn de lof, de roem, de eer en alle zegen.
U alleen, Allerhoogste, komen zij toe
en geen mens is waardig uw naam te noemen.
Wees geprezen, mijn Heer met al uw schepselen,
vooral door mijnheer broeder zon,
die de dag is en door wie Gij ons verlicht.
En hij is mooi en straalt met grote pracht;
van U, Allerhoogste, draagt hij het teken.
Wees geprezen, mijn Heer, door zuster maan en de sterren.
Aan de hemel hebt Gij ze gevormd, helder en kostbaar en mooi.
Wees geprezen, mijn Heer, door broeder wind
en door de lucht, bewolkt of helder, en ieder jaargetijde,
door wie Gij het leven van uw schepselen onderhoudt.
Wees geprezen, mijn Heer, door zuster water,
die heel nuttig is en nederig, kostbaar en kuis.
Wees geprezen, mijn Heer, door broeder vuur,
door wie Gij voor ons de nacht verlicht;
en hij is mooi en vrolijk, stoer en sterk.
Wees geprezen, mijn Heer, door onze zuster, moeder aarde,
die ons voedt en leidt,
en allerlei vruchten voortbrengt, bonte bloemen en planten.
Wees geprezen, mijn Heer, door wie omwille van uw liefde
vergiffenis schenken, en ziekte en verdrukking dragen.
Gelukkig wie dat dragen in vrede,
want door U, Allerhoogste, worden zij gekroond.
Wees geprezen, mijn Heer, door onze zuster de lichamelijke dood,
die geen levend mens kan ontvluchten.
Wee hen die in doodzonde sterven;
gelukkig wie zij in uw allerheiligste wil vindt,
want de tweede dood zal hun geen kwaad doen.
Prijs en zegen mijn Heer,
en dank en dien Hem in grote nederigheid.

Bron: http://www.franciscanen.nl/service/zonneliedHet nieuwe seizoen van activiteiten beginnen we met  “een goed gesprek”. Dat is het thema van de startactiviteiten van de Protestantse Kerk (PKN) door het hele land. En goede gesprekken horen natuurlijk bij de kerk.
In de Bijbel wordt ook heel veel afgepraat en volgens de PKN gaat het bij een goed gesprek om een “echte ontmoeting met tijd en aandacht”. Gesprekken tijdens ontmoetingen die vele vormen en inhouden en tijdsduren kennen zijn van alle tijden en plaatsen.
Jezus vraagt bijvoorbeeld aan zijn leerlingen: “Wie zeggen de mensen dat ik ben?” En de leerlingen antwoorden wat ze gehoord hebben en wat ze onder elkaar hebben gedacht en besproken. Er is dus al heel veel gedacht en gezegd voordat ze hun antwoord geven.
Een “geloofsgesprek” is een gesprek waarin ons geloof aan de orde komt. Ik merkte in de wandelgangen van ’t Gooi dat we dat wat zwaar vinden klinken. Het geloof kan toch ook ter sprake komen in een tuin, op de fiets, bij een winkel, in het ziekenhuis? En dat gebeurt ook.
“Echte ontmoetingen met tijd en aandacht”, ze zijn zo divers als de bladeren aan een boom.


Glas halfvol of halfleeg?

Onlangs was er een levendige gemeenteavond rondom het halfvolle of halflege glas. De vraag was: hoe kijken we naar onze gemeente? En hoe staan we ten opzichte van de uitdagingen en de mogelijk oplossingen. Want het is geen makkelijke tijd om kerk te zijn. De Protestantse Kerk Nederland is nu al vele jaren actief rondom modernisering.  Vanuit de landelijke kerk worden de plaatselijke kerken hiertoe aangespoord en geïnspireerd. Geen vernieuwing om de vernieuwing. Maar verandering om het gedachtengoed van Bijbel en christendom te respecteren en voort te zetten. Zoals onze opdracht is. Het goede dat wij in Christus en de kerk hebben ontvangen is weinig waard als wij het voor onszelf houden. Dan hebben we het niet begrepen. In 1 Korintiërs 13 staat dat zo mooi: al onze eigenschappen en ijdelheden tellen niet als ze niet gegrond zijn in de liefde die haar bron vindt in de drie-enige God. Ach, het wordt toch vakantie, lees de hele brief aan de Korintiërs maar – of alle Brieven – en deel in het leven van de eerste gemeentes. Zie https://www.debijbel.nl of je eigen (reis)Bijbel. Fijne zomer gewenst!
VL, 5 juli 2018

Na Pinksteren
Pinksteren, het feest van de heilige Geest. Geest van God, niet te zien, wel te ervaren. Niet aan te raken of vast te houden, wel te beleven. Er wordt mooi over gesproken in Handelingen 2. Zo uitgebreid wordt zelden een wonder beschreven. Maar het blijft raadselachtig. Licht en vuur beleven de treurende volgelingen van Jezus, ze spreken zelf hun onbekende woorden en mensen verstaan hen onbekende stemmen. En er ontstaat het gevoel van eenheid met anderen rondom mooie verhalen over God.
God zelf zoekt telkens weer mensen te bereiken, ook nu. Waar zien of ervaren wij die kracht die van hem uitgaat, die kracht van het begin die ons nooit zal loslaten? Is het soms te eenvoudig: hij is in de wind, de zon, zij is in vriendelijkheid. Weten we het te benoemen, zijn we de Pinkstertaal in spreken en luisteren machtig? En zo niet, waar valt dat te leren? Staan we er nu, na weer een Pinksterfeest, meer voor open? Dat zou mooi zijn.
Ik zou wel stickers willen hebben met de opdruk: “teken van de liefde van God” en die overal opplakken waar ik de kracht van zijn/haar Geest herken. Stel dat we dat allemaal zouden doen – dat zou een heel groots en concreet teken kunnen worden. Ik begin met er in gedachten éen te plakken op jou die dit leest…
VL, 21 mei 2018

Na Pasen
Na Pasen zou het leven anders kunnen zijn. Niet meer opstandig, maar opgestaan. Niet meer in lichamelijke pijn maar in een hemels lichaam. Niet meer in donker maar in licht. Zo deed de goddelijke mens Jezus het ons ooit voor.
Een bericht kan je leven veranderen. Is dit zo’n bericht? Het heeft alles in zich van nepnieuws en toch hebben veel mensen het als waar aangenomen. Velen zijn er ook creatief mee geweest. Voor de éen is het letterlijke verhaal datgene wat vreugde en leven brengt, voor de ander is het de ruimte die het verhaal biedt om zelf met God in gesprek te gaan.
Die goddelijke mens leefde het leven voor, maar niet in het schimmige of verborgene. Hij brak het dode in het leven open. Dat het nieuws van zijn opstanding ons goed mag doen.
VL, 10 april 2018

40 dagen
Ieder jaar nemen wij vóor Pasen 40 dagen om  te denken aan het lijden van Jezus. Aan zijn laatste lijden aan mensen en hun macht en onbegrip dat het einde inzette van zijn leven op aarde. Een leven van dienstbaarheid aan God en mensen. Veertig (40) was in Israël het getal voor “eindeloos”. Noach wachtte 40 dagen toen na de zondvloed het land weer was drooggevallen om de ark te openen, Mozes bleef 40 dagen op de berg Sinaï  voordat hij de stenen tabletten met de 10 geboden ontving, en men zei dat de tocht door de woestijn na de slavernij in Egypte, de exodus, 40 jaar had geduurd. Aan het begin van zijn werk als Bevrijder van mensen bracht Jezus 40 dagen door in de woestijn. (Mattheus 4:1-11). Veertig dagen voor ons om te leren begrijpen wat het betekende dat Jezus zich voor ons opofferde.
VL, 20 maart 2018

Van ziek naar beter
Weer enkele uren per dag aan het werk! Heerlijk toch als je van ziek naar beter mag gaan. Wat een zegen, ik kan het niet anders zeggen. In ziek-zijn lijk je nl. ook jezelf kwijt te raken. Want ook al is, ik zal het even persoonlijk maken: de aandoening puur lichamelijk, mijn geest verzwakte ook. Of ik er nou zo mee bezig was, met die te herstellen aandoening? Ik dacht het niet. Het gewone leven kostte meer moeite - is dat het dan? Gisteren na 3 uur werk zó uitgeput in slaap gevallen dat ik de tuinier niet hoorde aanbellen, binnenkomen, met een elektrisch apparaat in de tuin in de weer. (Als je nu ook denkt aan Johannes 20:1-18 Maria bij het open graf – daarvoor is het nog te vroeg... )

VL, 15 maart 2018

Exit West
Wat een geweldige bibliotheek is Bibliotheek Gooi en Meer toch! Goede nieuwe boeken liggen zo voor het meenemen. Waaronder deze. Wat een geweldige inkijk in het vluchtelingenbestaan. En dan in zeer aansprekende romanvorm. Je mag hem maar 1 week houden, maar dat is ook genoeg. Op 2 of 3 donkere herfstavonden onder een dekentje op de bank met dit boek. Niet 1, maar 2 of 3, want geef de inhoud ook ruimte om in jou te bezinken. De bestemmingen worden beschreven, niet de reis. Die heet hier eufemistisch een “deur”.  Je leeft mee met Nadia en Saïd en sluit het boek met goede hoop voor de mensheid en een glimlach.

VL, 9 december



Oogstdienst
Dit jaar wordt de oogstdienst gehouden op zondag 12 november in de Witte Kerk. Wij vieren dat letterlijk met de vruchten van de oogst van het land. De diaconie vraagt aan wie dat wil omstevig fruit, een plantje of een financiële bijdrage te brengen naar de groep vrijwilligers die hiervan bakjes maakt. Zij doen dit op zaterdag 11 november in de Witte Kerk tussen 9.30 en 11.00 uur. Tijdens de dienst staan de bakjes feestelijk in het zicht en ze worden zondag na de dienst rondgebracht. De vruchten van het land staan symbool voor het leven dat ons door God gegeven wordt en waar wij mensen aan meewerken met de talenten ons gegeven.

VL, 9 november 2017

Contextueel Bijbel lezenTerwijl hier de herfst begon was ik met collega’s uit binnen en buitenland in India. We zijn van context gewisseld, de Nederlandse of Amerikaanse of die van Myanmar voor het interreligieuze India. We waren te gast bij een instituut dat zich op het bestuderen en begrijpen van die interreligieuze context toelegt. Daar is dus altijd wat te leren. Ook hopen we vanuit Nederland te komen tot een uitgebreidere vorm van Contextueel Bijbellezen. U zult daar nog meer van horen. Want de Bijbel is niet alleen een tekst van vroeger. De Bijbel is zeker ook voor nu. En het is belangrijk het verschil te erkennen tussen de verschillende lezers: jong of ouder, uit Appelscha, ’t Gooi of Delhi..
Klik s.v.p. even onderstaande links aan, dat is een getuigeverslag met foto’s.
http://www.raadvankerken.nl/?b=4721, http://www.raadvankerken.nl/?b=4726
VL, 28 oktober

Diwali
Hindoes wereldwijd vieren vandaag Diwali, het feest van het licht, gewijd aan godin, Lakshmi, zij staat in het grote godenfirmament van het hindoeïsme voor voorspoed, geluk, succes, wijsheid en welvaart. Het feest benadrukt de overwinning van het goede op het kwade, van het licht op het donker. Voorafgaand van het feest wordt het huis schoongemaakt, voor zover men dat al niet deed wordt een week afgezien van vlees en alcohol, mens en dier wordt versierd met kleur en nieuwe kleding of accessoires. Tijdens het feest branden er talloze lichten met als hoop dat het innerlijk van de mens verlicht mag worden en men na dit feest weer zonder zonden verder kan. Elementen van Divali doen ons denken aan ons Kerstfeest. Als u iemand kent die hindoe is en dit feest viert, wens hen een “Gelukkig Divali”, beter nog: weet u éen in goddelijk licht. Zie ook: https://www.nrc.nl/nieuws/2011/10/27/diwali-het-kleurrijke-festival-van-het-licht-a1465771
VL, 19 oktober

Het huis van de Moskee
Een indrukwekkend boek waar ik nu pas aan toe kwam vind ik “Het huis van de moskee” van Kader Abdollah uit 2014. Aanbevolen! We vallen midden in het verhaal als ik citeer uit de versie van de Colibri-bibliotheek blz. 378: De laatste tijd ging Aga Djan vaker naar de rivier en hij wandelde in het donker langs het water. Hij herinnerde zich de woorden van zijn vader. ‘Als je soms verdrietig bent, loop langs de rivier. Praat met de rivier. Hij neemt je verdriet mee.’. ‘Ik wil niet klagen, maar ik voel een steen in mijn keel’, zei Aga Djan tegen de rivier. Zijn ogen brandden, een traan liep over zijn wang en viel op de grond. De rivier pakte de traan, nam hem stil in het donker mee en liet het niemand weten.’
VL, 12 oktober

Missionair kerk-zijn
Missionair kerk-zijn is voor velen een nieuwe term. Enkele jaren geleden werd in de Protestantse Kerk Nederland (PKN) de term evangelisatie verruild voor “missionair werk” en tevens werd de inhoud bijgesteld. Wij zijn vanuit de kerk natuurlijk betrokken bij de mensen buiten de kerk, want wij delen met hen het leven en hebben hen iets te bieden: het verhaal van ons eigen leven met God, de woorden en daden van Jezus, de warmte in een gemeente, de moraal die onze cultuur gevormd heeft enzovoort. Maar hoe doen we dat op een manier zodat wij mensen ook echt kunnen bereiken? Niet in ouderwetse taal of met voor hen onbekende vormen. Zó heeft Jezus het ons niet voorgedaan… Zie ook: www.protestantsekerk.nl/themas/missionair-werk/missionair-werk
5 oktober, VL

Kerk
“Kerk”, dat zijn gelovigen van verschillende kerken en geloofsgroepen. Want zij/wij wisten vanaf het begin dat je “kerk” niet alleen voor jezelf of met je eigen groep bent. Wij zijn door Jezus uitgenodigd ook anderen in ons geluk te laten delen en we hebben zelfs een opdracht voor de wereld. Lees (bijv. op www.de bijbel.nl): Mattheus 28:16-20. En wat de leerlingen gezegd werd is over grenzen van tijd en plaats heen óok voor ons! Het Griekse woord “oecumene” kwam in gebruik (uitspraak: eu·kuu·mee·nə). Dit betekent: de hele bewoonde wereld” en het is de aanduiding geworden van de herkenning van onze opdracht om als “kerk” het contact tussen kerken én met de rest van de bewoonde wereld gestalte te geven.
28 september, VL

Vredesweek
Wat een Vredesweek hier in Naarden en Bussum!  Het begon afgelopen zondag met een Vredeswandeling na kerktijd door en om Naarden-Vesting. We waren in elkaars gezelschap: Syriërs, moslims, christenen, Naardenezen, Eritreeërs en we hoorden en wandelden en aten elkaars lekkernijen. De wandeling was ook nog genomineerd voor een vredesduif door PAX! https://www.vredesweek.nl/agenda/uitreiking-pax-duif-2017-aan-ambassade-van-vrede-naarden. Vanavond was een avond georganiseerd door het CCIV en vele partners in het nieuwe stadhuis in Bussum. 100 Mensen, ongeveer half om half: oudere burgers van Gooise Meren en de nieuwe burgers waren tegelijk ook een stuk jonger. Kijk op http://www.cciv.nl/2017-07-benieuwdbeducht/ voor het verslag.
21 september, VL

Startdienst
De startdienst afgelopen zondag was een succes, vond men. Heerlijk om al die positieve geluiden te horen: over het zingen van de Naarder Cantorij met Ike, het jubelende spel van Wybe op het orgel, het elkaar weer zien en met elkaar vieren na de zomerperiode, over de dominees die zo op elkaar ingespeeld zijn en wat te vertellen hebben, over de koffie en het bijpraten en het ontdekken van nieuwe gemeenteleden. Er wordt deze maand ook al weer druk vergaderd en we maken plannen voor het nieuwe jaar. Er gaat veel gebeuren, in diversiteit.
14 september, VL

Beginnen
Het jaar gaat weer beginnen. Wat voor jaar? Het kerkelijk jaar begint immers pas op 1e Advent. Het is een begrip uit het school en cursuswezen dat de kerken hebben overgenomen. En het is bij ons een: na-de-zomervakantie-jaar / een: we-gaan-er-met-vreugde-weer-tegenaan-jaar. Dat loopt bij ons in de gemeente vanaf de start van het schooljaar voor de jongsten onder ons tot ongeveer mei-juni als de wat ouderen onder ons de zomer willen vervroegen en de zon gaan opzoeken. Dat het een praktisch, zinnig, leerzaam nieuw jaar mag worden.
7 september, VL


 

terug
 

Laatste nieuws

Blog


Opbrengst € 6.560,- ! Opbrengst € 6.560,- !

In twee weken tijd zamelde onze gemeente giften in voor de tsunami slachtoffers op Sulawesi. Hoewel het gelet de omvang van de ellende maar een druppel op een gloeiende plaat is, zijn we verheugd met het resultaat. 

lees meer »
 
Media Media

In Naarder en Bussums Nieuws
“Voor mij is een kerk geen eiland” Ds. Véronique Lindenburg wil met iedereen in gesprek
http://paper.naardernieuws.nl/open/fdebb2cb#p13

 
Ds. Véronique Lindenburg op Radio
Zondagavond 21 oktober op Radio 5, nog heel lang te vinden op internet:

 
Blog december Blog december

Over de decembermaand valt veel te zeggen...
Heeft de Kerstnachtdienst in de Grote Kerk Naarden als thema “Verrassing”, de Oudjaarsdienst heeft als thema “Verwarring”. Want wat worden we heen en weer geschud qua emoties in de decembermaand…
Mooi dat mensen lang geleden vanuit het donker in Europa uitkeken naar de omkeer van de gang van de zon, zich verheugden op een tijd dat er weer meer licht zou zijn en daar een feest bij bedachten. Dat van de Midwinter of Zonnewende, dat gevierd wordt met licht, muziek en dans. Mooi hoe in december in het Jodendom Chanoeka gevierd wordt. Een feest dat zijn oorsprong heeft bij de her inwijding van de tempel in Jeruzalem in het jaar 164 voor de geboorte van Jezus. Het wordt gevierd wordt met lekker eten, cadeautjes en licht.
Ja, het is donker. En ja, door het donker gecombineerd met de feestelijkheden komt verdriet soms hard terug. Maar er is ook licht. En daar leven wij van, net als van water en liefde.
Dat we vaak verrast mogen worden deze maand door onze eigen blik. Die leven herkent in mensen en gebeurtenissen om ons heen. Dat we verrast mogen worden door ons eigen hart en onze eigen handen waarmee we er kunnen zijn voor anderen.
Dat de verwarring waarin het hele leven ons brengt ons leidt tot liefde en verzoening met mensen en situaties. Door de kracht van God, zichtbaar geworden in een kwetsbaar mensenkind die in de Geest voor altijd voortleeft. Zó is God met ons*.
Een zegenvolle Decembermaand!
*(Naam van Jezus, Grieks = Jozua, Hebreeuws = God is met ons)
VL

 

lees meer »