Lessen van Christus in jonge taal

Lessen van Christus in jonge taal
Goed, over die klassieker. In 1379 werd Thomas van Kempen geboren. Hij was een jonge monnik die goed nadacht over het leven en hoe je dat nou op een goede manier kon doorbrengen. Nee, geen chillen op de bank maar wel hoe je een beetje houvast kunt krijgen in je leven: ‘Hoe krijg ik een beetje zekerheid over wat ècht belangrijk voor mij is, met wie je wel en niet moet praten en hoe je een goed leven kunt leiden.’ Zeker voor een monnik was God belangrijk; nog steeds wel!

Thomas besloot daarom een boek te schrijven met allemaal goeie tips. Leuk voor gelovige mensen, maar zijn boek werd ook een vette hit in de gewone wereld waar mensen niet naar de kerk gingen.
Zo’n boek uit ‘14 nog wat’ is vandaag natuurlijk niet meer te lezen. Daarom maakte Mink de Vries een paar jaar geleden een nieuwe vertaling van Thomas’ boek.
Lees even mee: ‘Als je er niet echt voor gaat en niet keihard je best doet, zal je nooit een beter mens worden. Als je je drive kwijtraakt, wordt het er niet beter van, eerder minder.’ Oké, klinkt goed. De Vries: ‘Ook in Thomas’ tijd waren veel mensen uit op uiterlijkheden en snelle bevrediging van behoeften.’ (Vandaag de dag zou je denken aan een scooter, bontkraag en rijk worden; toch?)
Thomas zegt dan: ‘Blijf bij jezelf, laat je niet leiden door omstandigheden, hoe anderen er bij lopen of wat ze van je vinden en die alleen maar pleziertjes najagen.’
En zo is het ook met vrienden en vriendinnen, je school- en studiekeuze, met mensen die belangrijk voor je zijn. Je eigen keuzes maken doet gewoon soms pijn. Gelukkig staat zijn boek dus vol met praktische tips over het leven en hoe God je daarbij kan helpen.
Meer lezen? Vraag het als cadeautje aan je ouders: zij ook blij!

Link naar bol.com: http://bit.ly/2kQptx3 
 
terug
 

Laatste nieuws

Blog

-------------- --------------

lees meer »
 
Welkom Welkom

lees meer »
 
-------------- --------------

Oktober

Applaus

Na mooie muziek kan het me storen, ineens die bak van geluid die van beneden komt na een muzikale presentatie die meestal van bovenaf is gekomen.
In de muziek is het net als in een kerk waar de verhoudingen ook meestal zo zijn. Het geluid komt vanaf de hogere lezenaar, preekstoel of het hoog hangende orgel. Al was ik ooit predikant in Tilburg en was Studentenkerk Maranatha andersom gebouwd. De liturg en preker stond beneden, de gemeente eromheen op brede trappen, zonder leuning ervoor of achter. Heerlijk vond ik het, je kon iedereen goed waarnemen en voor de kerkleden zat er als het ware niets tussen hen en de liturgen en prekers. De grote zaal van de Philharmonie in Keulen en die van de eveneens nieuwe Elbphilharmonie in Hamburg zijn ook zo gebouwd, in Nederland zijn we natuurlijk al lang aan Vredenburg in Utrecht gewend dat deze indeling heeft. En ook door de grote voetbalstadions en poptempels zijn we het haast gewoon gaan vinden dat het geluid van beneden komt en wij tot op grote hoogte zitten. Maar niet in de meeste kerken. Om over na te denken?
Welke richting gaat ons gehoor op en in welke richting gaat ons applaus?
VL




 

lees meer »